O Patronie
Prof. Piotr Boroń - jeden z pierwszych znakomitych lekarzy, którzy zajmowali się badaniami nad wirusowymi zapaleniami wątroby oraz nad zakażeniem HIV i chorobą AIDS.
LEKARZ I NAUCZYCIEL AKADEMICKI
Był znakomitym lekarzem – praktykiem wyczulonym na nieszczęście jakim jest choroba. Stale zgłębiał i wprowadzał do codzienności klinicznej nowości diagnostyczne i terapeutyczne. W tym miejscu należy wymienić zastosowanie, możliwych do realizacji w latach 70- i 80-ych XX wieku, metod leczenia wątrobowozastępczego, wykorzystanie terapeutyczne preparatów immunomodulujących, szybką diagnostykę zakażeń HBV czy też otwarcie Kliniki dla pacjentów żyjących z zakażeniem HIV. Zwłaszcza ten ostatni punkt był wyjątkowo trudny, albowiem, podobnie jak i w innych krajach świata, zakażenie HIV budziło grozę wśród pracowników ochrony zdrowia, ale też wśród personelu pomocniczego.
Wspierał także badania nad chorobami odzwierzęcymi jak bruceloza, choroba włośnicowa czy przenoszonymi przez wektory jak borelioza z Lyme.
W Klinice, w okresie pracy Profesora Boronia aktywnie działało Studenckie Koło Naukowe – przyszli lekarze zdobywali pierwsze doświadczenia zawodowe podczas corocznych obozów naukowych organizowanych na terenie Białostocczyzny. Asumptem do organizacji studenckich obozów szkoleniowych były choroby bydła, które mogły być przeniesione na ludzi głównie poprzez obsługę rodzących krów lub spożywanie surowego mleka. Wśród różnych chorób odzwierzęcych, największym problemem zdrowotnych w latach 70- i 80-tych XX wieku była bruceloza, częsta wśród pracowników rolnych. Studenci, pod okiem doświadczonego lekarza, badali i pobierali krew na badania diagnostyczne w kierunku brucelozy od pracowników gospodarstw rolnych.
Bardzo dbał o systematyczny rozwój naukowy współpracowników czego dowodem jest ponad 40 zakończonych przewodów doktorskich, sześć przewodów habilitacyjnych i pięć profesur belwederskich.
Profesor Boroń był także autorem podręczników; na szczególne wyróżnienie zasługuje pierwsze w Polsce opracowanie w formie monografii przygotowane razem z Profesorem Wolfem Szmunesem na temat wirusowych zapaleń wątroby.
W latach 1970 -1972 był Rektorem Akademii Medycznej w Białymstoku.
NAUKOWIEC
Pracę naukowo-badawczą Profesora Boronia można podzielić na trzy okresy.
Pierwszy etap był związany z tematyką poruszaną w rozprawie doktorskiej oraz habilitacyjnej. Od lat 60-tych XX wieku szczególną uwagę zaczął poświęcać chorobom wątroby. Ostatnich dziesięć lat pracy Profesor, to kontynuowanie badań nad chorobami wątroby a w szczególności nad wirusowym zapaleniem oraz chorobą alkoholową wątroby a także podjęcie szeregu zagadnień naukowych związanych z zakażeniem HIV i chorobą AIDS.
Stał się autorytetem w zakresie niektórych problemów badawczych, m.in. brucelozy oraz włośnicy. W tej ostatniej parazytozie opracował klasyfikację jej postaci przydatną w praktyce lekarskiej. Stale dążył do poszukiwania nowych dróg diagnostycznych i terapeutycznych wobec chorych.
W wirusowych zapaleniach wątroby rozwijał badania nad udziałem serotoniny w rozwoju śpiączki wątrobowej, roli krążących kompleksów immunologicznych w uszkodzeniach wielonarządowych w przebiegu zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B i innych problemach badawczych.
Profesor P. Boroń wraz ze współpracownikami opublikował ponad 462 prace naukowe i popularno-naukowe. Ewenementem na skalę krajową było zorganizowanie 11 sympozjów, licznych konferencji naukowych i kursów szkoleniowych. Prof. P. Boroń w latach 1972-1975 wchodził w skład redakcji „Roczników Akademii Medycznej w Białymstoku”. Należał także do zespołów redakcyjnych: „Przeglądu Lekarskiego” oraz „Medycyny Wiejskiej”.
Był członkiem wielu medycznych towarzystw naukowych krajowych i zagranicznych.
Przy tym wszystkim pozostawał niezwykle skromny. 4 czerwca 1971 roku odmówił przyjęcia nagrody za działalność naukową i społeczno-kulturową stwierdzając, że prof. Stefan Soszka ma o wiele większe zasługi i to właśnie jemu ta nagroda się należy.
W grudniu 1988 roku Lubelska Akademia Medyczna przyznał mu tytuł Doctora Honoris Causa.
DZIAŁALNOŚĆ FUNDACJI
– nagroda im. Profesora Piotra Boronia przyznawana 2011 r. młodemu badaczowi zajmującemu się chorobami wątroby za opublikowane badania własne w czasopiśmie impaktowanym. Nagroda przyznawana jest co trzy lata podczas Zjazdu Polskiego Towarzystwa Hepatologicznego. Dotychczas czterej młodzi badacze zostali wyróżnieni tą nagrodą ( lata 2022, 2019, 2016, 2013 ),
– udział w ogólnopolskim programie badawczym dotyczącym niezgodności czynnik płytkowego u kobiet w ciąży,
– szkolenia (około 20) pracowników ochrony zdrowia w zakresie zakażenia HCV
– aktywny udział w organizacji konferencji naukowo – szkoleniowych na temat chorób wątroby